Gül Kanayınca -2

 hep böyle şaşarak

 hep böyle acıyarak

 hep böyle yaşamak

 son zerresi nefesin

 zuladaki o son gün

 yüklenip derdini ömrün

 bir meltem serininde

 bir yaz ikindisinde

 toprağa kavuşmak

 kavuşmak hayaliyle

Gül Kanayınca -1

 alır kendimi giderim

 yoksa yürüyecek yol

 ellerimle döşerim

 kendi gönlümle bulur

 dikenine kalbimi gömerim

 gül kanar, ben gülerim

Gül Kanayınca

 dalgalanır su

 sallanır dağlar

 doğudan batar güneş

 batıda gün patlar

 biz dururuz 

 gözlerimiz ufukta

 yalın kılıç girdiğimiz

 kavgamızdan

 şaşmayız asla

 dostlar böyle bilir bizi

 düşman öğrenir

 vakt erişip

 gül kanayınca

Koniçiva sevgilim -4

 bak gece iniyor usuldan

 yastığın aklı fikri sende

 başımı koyar koymaz

 başlar söylenmeye

Koniçiva sevgilim -3

 bakmasam olmaz bakıyorum

 kaçınılmaz sende kayboluyorum

 açık yara gibisin içimde

 kapatsam olmaz

 sürekli acıyorum