Yıldırım Yatağı -16

İndi gece, soğudu toprak

Hala çıplağım, yalın yapıldak

Böyle doğdum anamdan

Hakikatım böyledir

Toz konarsa etime

Etimden de tinime

Yeminim var ezelden

Kefen kısmet olmasın

Olmasın bu bedene

Yıldırım Yatağı -15

Eser ruhumda bir yel

Yel desem de yel değil

Yalar geçer yüzümü

Dil desem de dil değil

Ötelerden kokusu

Rengi dersen kırmızı

Aklına gelmesin hiç

Gül desem de gül değil

Yıldırım Yatağı -14

İçimdeki hasreti yere döksem yer sığmaz

Birikmiş kederleri göğe ağsam gök almaz

Bir küheylan beklerim, beklerim ki kişnesin

Toynakları kapımda, kapımda gümbürdesin

Yıldırım Yatağı -13

İçim içime sığmaz, dünya bana dar gelir

Gökyüzünün cenneti, buluta gerdan verir

Alır gönlüm giderim, ummanın mavisine

Ol suyunda tanrının can gelir benliğime

Bir yoldayım nicedir, yoruldum amanı yok

Niyaz ettim tanrıya, duymadı niyeti yok

Cenk bitmedi, bitemez, yarı yoldan dönülmez

İnsanlık yolundaysan yük sana ağır gelmez.

Yıldırım Yatağı -12

Asmasında üzümüm

Karasından , akından

Koparıp at ağzına

Bas dişin ezileyim

Ab-ı Hayat suyumu

Hep sana içireyim