Okumak

Okumak aktif bir eylemdir. Okuyacaksınız. Çok okuyacak, çok karşılaştıracak, çok kuşkulanacak, kere be kere kendinizden ve önceki bilgilerinizden şüpheleneceksınız. Sonra kimileri pekişecek, kimileri değişecek. Bu okumanın diyalektiğidir, kaçınılmaz. Bu diyalektikten yoksun bir okuma kuran/incil okumasına benzer ve sizi bilmeye değil inanmaya götürür. Kuru kuruya inanırsınız. Sonra da gözleriniz hep inandıklarınızı destekleyen yazıları arar. Bulursunuz. Ama bilgiyi değil, tıpkı sizin gibi ama sizden önce inanmış, iman etmiş olanları... Böylece ideoloji dinsel bir nitelik kazanır ki korkunç bir şeydir. Buna düşmüş çok insanımız var. Görüyoruz, tespit ediyoruz ve not ediyoruz.

O Ağaç

Sabah olmaz bu gece

Durup dururken

Nedendir bilinmez

Gene "O" ağaç

Çiçeklendi içimde

Varlığım Kanatlanır

Damlacıklar halinde

İndikçe yağmur

İndikçe üstüme

Hafiflerim kendimden

Varlığım kanatlanır

Ayrılır bedenimden

Bir hayal halinde

Beliririm sende

İç geçirirsin derin

Haberin bile olmaz

Konduğumdan göğsüne

Küçücük Bir Yalan

Bıçak gerekmez

İlla ki kurşun

Taşlamak

Zehirli ekmek

İlmiğe boyun geçirmek...

Küçücük bir yalan

Yüzün kızarmadan,

Bir çift göz

Riyakar bakan,

Bir tek cümle

Kafayı bulmuşken

Hiç beklenmedik anda

Ağzından çıkan,

Öldürür... Hem de nasıl

Hiç acımadan

Tuhaf Sessizlik

Tuhaf bir sessizlik

Hüküm sürüyor içimde

Sıcaklık sürekli

Yirmi derece

Yaz yok, kış yok

Baharı, güzü yok

Dün ve yarın yok

Eriyip akmış zaman

Çökmüş yerin dibine

Sonra da donup kalmış

Donup kalmış öylece