Toplayıp kendimi
Ağaca dönüyorum
Sızıp alnından
Derine iniyorum
Yapışıp köklerine
Kendime geliyorum
30 Aralık 2013
Sert Toprak - 7
Acıksam da yiyemem
Utanırım kendimden
Yorgunum hem de çok
Bin yıl kalkmasam yerimden
Gene de dinlenemem
Ellerim kanıyor
Tırnaklarım etimde
Sıkılı yumruklarım
Hep öyle beklemekte
Dikmişler gözlerini
Dünyanın çocukları
Bakıyorlar içime
Yer yarılsa da girsem
Saklansam taa dibine
Beter bu çocukların
Bakışları kurşundan
Delik deşik her yanım
Tuz verin yarama
Tuz verin basayım
Sert Toprak - 6
Eyy toprak ana
Eyy dünyanın anası
Eyy rahmin sahibi
Eyy anası hayatın
Heyy sen, Kadın
Rahminde bekliyor
Çocukları zamanın
Acısını hayatın
Dikenli bir taç gibi
Taşıyorsun etinde
Ve sabrediyorsun
Karanlığın sonunda
Doğacak güneş diye
Sert Toprak - 5
Durmadan yürüyoruz
Açık gözlerimiz
Ancak görmüyoruz
Ufuk yerinde değil
Çoktan bastı karanlık
Doğmayacak güneş yarın
Eşikte alaca karanlık
Keşke lal olsa bütün diller
Ve çekilse dünyamızdan
Uzak yakın tüm sesler
O zaman kalkar perde
Kalkar gözlerimizden
Görürüz ki gelmişler
Bekliyorlar eşikte
Bütün kabuslarımız
Sert Toprak - 4
Eyy insan gel insafa
Bak tohum beklemekte
Has toprağı altında
Bak bir çocuk uyuyor
Habersiz kötülükten
Sıcacık yatağında
Eyy insan zalim olma
Tez dönesin bu yoldan
Döşediğin bu asfalt
Yediğin bunca et, ekmek
Taş oluyor bilesin
Cehennemin yoluna
Aç üşürken binlercen
Sen tok olduğun için
Bu dünya kahır oldu
Acı, maraz ve sızı
Doldu cümle bedene
Böylece yakalandık
Sefil sıçanlar gibi
Hepimiz de kansere
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)