Araf Şiirleri - 3

Güneşe bakıyorum

 Yakıyor

 Aya dönüyorum

 Söndürüyor

 Su olup akınca

 Denize,

 Dağ olup tırmanınca

 Semaya varıyorum.

 Gece inince üstüme

 Yıldız yıldız bir perde

 Uyanıp da kendime

 Düşlere dalıyorum.

 Yanmayınca bitmiyor,

 Bitmeyince dinmiyor

 Bir acı feryat olup

 Dillerimden düşmüyor

 Pervanenin kederi

Araf Şiirleri - 2

Bulut olduğum zaman

 Göğe ağdığım zaman

 İçimdeki can kuşum

 Kanatları kınalı

 Gözleri kara boncuk

 Huzuru sonsuzdaydı.

 Tohum olunca yerde

 İçip de can suyumu

 Çimlenince derinde

 Can kuşum sanki bülbül

 Başladı türküsüne.

 Ne zaman ki panterdim

 Keskindi bakışlarım

 Rüzgârlarla yarışır

 Titretirdi bakışım

 Can kuşum içimdeydi

 Benden bile habersiz

 Yaşayıp gitmekteydi.

 Heyhat, adem olunca

 Bir baktım ki eksiğim

 Aradım can kuşumu

 Nerdedir bulamadım

 Karşıdan gelince havva

 Açıp içine baktım

 Can kuşum oradaydı

 Hakikati anladım.

Araf Şiirleri - 1

Doğduğumuzu bilmedik

 Söylediler, öğrendik

 İçtik hayat şerbetini

 Yudum yudum bitirdik

 Düşünmeyin ölümü

 Bilmeyecek kimsemiz

 Epey bir zaman daha

 Kalacağız araf'ta

 Vakt tamama erince

Çözülecek bilmece

Gümüş Dağ'a Mektuplar - 3

 Öfkemi biriktiriyorum

 Her damlayı saklıyorum

 Gece olup sana akınca

 Yanardağ olup patlıyorum

 Kızılca kıyamet kopuyor 

 Yer yarılıyor

 Gök boşalıyor

 Ne kadar kuş var ise dünyada

 Hepsi kanat çırpmaktadır artık

 Yükselmekte semaya

 Ve biz seninle 

 kan, ter içinde

 Ve yorgun

 Ve sarhoş

 Ve o muhteşem eşikte

 Azacık durup

 Atlıyoruz uçurumumuza

 El ele.

Şamanka - 6

 Ah ederim duyulur sesim

 Bir dua gelir yerleşir dudaklarıma

 Vurulmaktan korktuğum yok 

 İtirazım kurşunun ucuzluğuna

 Asılır tüy, yakılır mum 

 Tütsü salar kokusunu semaya

 Yabana gitmez ah'ım bilirim

 Hayıf sokak ortasında

 İnsan vurana...