Gönlümün Çoban Yıldızı

her sabah bir karanfil açar

 her sabahım kırmızı

 gelir bulur ömrümü

 gönlümün çoban yıldızı

Saflığın Sularında

gözümde yaş

yüreğimde hüzün vardı

karşılıklı oturduk

sessizce bir dua okudun

gözlerinle dokundun

saflığın sularında arındım

yundum...

Mavi

mavi bir rüzgar esti

 mavi bir nefes

 yürüyüp geçtim sudan

 su maviydi ben derin

 içim dışım yıldız

 gülümsemem 

 yakamoz benim

Yağmur Çekiyor Canım

yağmur çekiyor canım

 toprak kokusu

 ocakta ateş

 bir de kahve

 sade...

 dudağımda nem

 geceki öpüşmeden

Yoksa İçinde Terinden Bir Damla

yoksa içinde terinden bir damla

 ölsem susuzluktan 

 gene de dokunmam o suya

 beni cennete götürecek olsa da

 yürümem o yolu

 üzerinde ayak izlerin yoksa

 gözünün değmediği yere bakmam, bilesin

 ve eğer haberin olmayacaksa

 emin ol kahkaha atmam bir daha

 soyunur kendimi

 asarım bir ağacın dalına...