tijenzeybek

6 Ağustos 2014

Esiyordu rüzgarla bir

Uğultulu hem hırçın

Kıskıvrak yakaladım

Yelesinden o at'ın

Bindiğimde üstüne

Toynakları havalandı

Kişnedi, korkunç sesi

Eter beter uğuldadı

Yaslandım sağrısına

Dedim hiç yorulma

Bir deli at'sın sen

Süvarisi benim,

Ben

Gün dönerken geceye

Düşerim gözlerinin içine

Bakarım kendime oradan

Gördüğüm bir peri sanki

Fırlamış masallardan

Ahh deli at gözlerin

Dibine gömsünler beni

Gömsünler de görsünler

Nasıl da çiçek açar

Ölü örten topraklar

Savurur gelir suyunu

Ezeldendir ebedi

Gümüş gümüş harelenir

Yüreğinde hasreti

Bastırırım göğsüme

Can-ı gölgem soğutsun

Soğutsun kor ateşi...

Koşar döverek yeri

Yele sürer rüzgara

Dalar tarlasına da

Basmaz tek papatyaya

Alır, yatırır Beşparmak'tan

Akar su gibi geceye

Koyusu karanlığın

Çöker saygı ile

Çöker dizi dibine...

Ruhunuz derininizdedir ve derininizdir. Bakın kendinize. Görünen, bilinenden öte bir siz var mı içinizde?