Sert Toprak - 4

 Eyy insan gel insafa

 Bak tohum beklemekte

 Has toprağı altında

 Bak bir çocuk uyuyor

 Habersiz kötülükten

 Sıcacık yatağında

 Eyy insan zalim olma

 Tez dönesin bu yoldan

 Döşediğin bu asfalt

 Yediğin bunca et, ekmek

 Taş oluyor bilesin

 Cehennemin yoluna

 Aç üşürken binlercen

 Sen tok olduğun için

 Bu dünya kahır oldu

 Acı, maraz ve sızı

 Doldu cümle bedene

 Böylece yakalandık

 Sefil sıçanlar gibi

 Hepimiz de kansere

Sert Toprak - 3

 Bir düşte olsam keşke

 Sabah olsa uyansam

 Dönüp yüzüm güneşe

 Ahh ne fenaydı gece

 Kabus çöktü üstüme

 Sabah oldu uyandım

 Mis ambere boyandım

 İyiliğin kokusu

 Sardı dört bir yanımı

 Diyebilsem sevinçle

 Hayat güzel, yaşamak

 Ahh sevdayla tutuşmak

 İnsanca bir dünya için

 Varıp kendini yakmak

Sert Toprak - 2

 Bir çocuk beklemekte

 Anasının rahminde

 Dünyaya gelecekmiş

 Kavgasın verecekmiş

 Sonra tadıp hayatı

 Toprağa dönecekmiş

 Eyy çocuk yolcusun

 Değerlisin ol cevherden

 Çünkü insanoğlusun

 Yazık ki mahcubuz sana

 Yazık ki ihanet ettik dünyaya

 Yazık ki piçleştirdik türümüzü

 Alçaldık hayvanlardan

 Dahi daha aşağa

Sert Toprak - 1

 İncecik, dal gibi adamlar

 Kara, çukur gözleriyle baktılar

 Çorapsızdı ayakları

 Çimentolu potinleri

 Dondum kaldım öylece

 Yılbaşı hediyeleri elimde

 Utandım çok kendimden

 Yer yarılmadı ne yazık

 Batamadım dibine

 İncecikti acıları da

 İncecik diken gibi

 Saplandı yüreğime

Sert Toprak

Ipıslak gecelerimi

 Güneş kokan günlerimi

 Lal olmuş dillerimi

 Toplayıp geldim sana

 Sertti toprağın

 Taşlı, kayalı, kıraç

 Tütsülüydü bağrın

 Ama dikenli yamaç

 Yasladım yanağımı

 Bıraktım kanasın

 Böyle kan revan

 Ben sana aktım