Susuyoruz Hepsimiz

Oturuyorum kendimle

Çıt çıkmıyor bizden

Gözüm takılıyor

Vazoda bir dal

Kurumuş cemile

O da bize bakıyor

Bin tonu var pembesinin

Bu solmuş cemilenin

Peki neden, neden, neden

Neden hiç ekmeği yok

Sıcak çorbası eksik

Yatağı soğuk

Çocukların nicesinin

Yatağım Pür Diken

Uykularım kaçıyor

Yatağım pür diken

Kötülük kol geziyor

İnsandır... insanlık düşen

Eriyince buzları dünyanın

Soğudu yüreği insanın

Çocuklar diyorum

Aç, açıkta, hasta, üşümüş

Çocuklar diyorum

Yalnız, korkulu, erken büyümüş

Kötülük kol geziyor

Uykularım kaçıyor

Yatağım pür diken

Dışarıda Birileri Var

Dışarda birileri var

Uzakta

Yakında

Oralarda bir yerde

Ama soğukta

Ama aç

Ama hasta

Birileri hep var

Dışarda...

İşte o yüzden

Benim çok üşümem

O yüzden

İnmeli Dağlardan

İnmeli dağlardan 

Yerleşmeli ovaya

Bir ağaç bulmalı

Gölgesi serin

Yatmalı altına

Derin uykulara

Susmalı 

Öyle bir susmalı ki

Anadilini unutmalı

Ve ses-siz yaşamalı

O kadar ki

Yaşadığın unutulmalı

Duymamalı

Hiçbir şarkıyı

Hiçbir çağrıyı

Tını-sız kalmalı

Öyle bir olmalı ki

Ölmemeli

Ama hayat-sız kalmalı

Hayat da ben-siz

Bensiz kalmalı

Ahh Çocuk

Ahh çocuk

Ateş olup düştün içime

Nasıl nefes almalı şimdi

Nasıl portakal yemeli

Nasıl yatmalı şimdi

Nasıl uyumalı

Yarın sabah uyanacak 

Hevesi nasıl bulmalı

Ahh çocuk

Ateş olup düştün içime