yaşadım nice zaman
çok yürüdüm,
çok yazdım,
çok söyledim
az anladı ahh insan
dili kırbaç
dini para
yüreği taş
ahh insan, insan...
annemi gördüm düşümde
dedi, gülüm üzülme
açıp gösterdim yaramı
yaramdan sızan kanı
baktı durdu bir zaman
döktü gözün yaşını
öptü öptü öptü
o en derin sızımı
yoldur yürüdüm
kıştı üşüdüm
alıp canım elime
gömdüm yarin göğsüne
o derinde büyüsün
hüznüme düşen damlasın
alır seni canıma katarım
canım kanatlanır uçmaya
uçup da kanamaya
gül veriyorum
taş atıyorsunuz
taşınız değmez bana
bulut olur havada...